คนจีนเรียกตัวเองว่าอะไร? เจาะลึกความหมาย "จงกั๋วเหริน-หัวเหริน-ตึ่งนั้ง" ที่คนไทยควรรู้

สบายใจจัง มีนาคม 20, 2569

สงสัยไหมว่าคนจีนเรียกตัวเองว่าอะไร? ทำไมบางคนเรียกหัวเหริน บางคนเรียกตึ่งนั้ง บทความนี้จะพาไปเจาะลึกความหมายและวิธีเรียกภาษาจีนแบบต่างๆ ตามหลักประวัติศาสตร์และภาษาศาสตร์

ทำไมคำเรียก "คนจีน" ถึงมีหลายคำ?

หลายคนอาจเคยชินกับคำว่า "จงกั๋วเหริน" ที่แปลว่าคนจีน แต่ในความเป็นจริงแล้ว คนเชื้อสายจีนทั่วโลกมีคำเรียกตัวเองที่แตกต่างกันตามรากเหง้าและภูมิศาสตร์ การเข้าใจคำเหล่านี้จะช่วยให้คุณสื่อสารกับคนจีนได้อย่างมืออาชีพและถูกกาลเทศะ

1. จงกั๋วเหริน (Zhōngguórén): คนจีนแผ่นดินใหญ่

คำว่า จงกั๋วเหริน (中国人) หมายถึง "คนของประเทศจีน" โดยตรง มักใช้เรียกผู้ที่ถือสัญชาติจีนหรืออาศัยอยู่ในสาธารณรัฐประชาชนจีนในปัจจุบัน

ข้อควรระวัง: ในบริบทการเมืองปัจจุบัน ชาวไต้หวันหรือชาวฮ่องกงบางกลุ่มอาจไม่นิยามตนเองด้วยคำนี้ และเลือกใช้คำอื่นที่แสดงถึงอัตลักษณ์เฉพาะตัวมากกว่า

2. หัวเหริน (Huárén): คนไทยเชื้อสายจีนและจีนโพ้นทะเล

หากคุณกำลังมองหาคำที่ใช้เรียก "คนเชื้อสายจีน" ทั่วโลกโดยไม่จำกัดสัญชาติ คำว่า หัวเหริน (华人) คือคำที่เหมาะสมที่สุด

หัวเฉียว (Huáqiáo): ชาวจีนที่ไปตั้งรกรากในต่างประเทศแต่ยังระลึกถึงแผ่นดินแม่
หัวอี้ (Huáyì): ลูกหลานคนจีนรุ่นใหม่ที่เกิดในต่างแดน (เช่น คนไทยเชื้อสายจีน)
จุดเด่น: คำนี้เน้นที่ สายเลือดและวัฒนธรรม (DNA) มากกว่าเขตแดนประเทศ

3. ตึ่งนั้ง (Teng-nang): มรดกล้ำค่าจากราชวงศ์ถัง

สำหรับคนไทยเชื้อสายแต้จิ๋วหรือฮกเกี้ยน คำว่า "ตึ่งนั้ง" หรือภาษาจีนกลางคือ ถังเหริน (唐人) เป็นคำที่น่าสนใจมาก เพราะแปลว่า "คนของราชวงศ์ถัง"

ทำไมต้องราชวงศ์ถัง? เพราะยุคนั้นคือยุคทองของจีน ภาษาถิ่นอย่างแต้จิ๋วและฮกเกี้ยนเป็นภาษาเก่าแก่ที่สืบทอดมาตั้งแต่สมัยนั้น แม้ภาษาจีนกลางจะเปลี่ยนไปใช้คำอื่นแล้ว แต่กลุ่มภาษาถิ่นทางใต้ยังคงรักษาคำนี้ไว้เพื่อแสดงถึงรากเหง้าอันรุ่งโรจน์

ภาษาจีนเรียกแบบไหน? วิธีเรียกภาษาจีนในแต่ละประเทศ

นอกจากตัวบุคคลแล้ว การเรียก "ภาษาจีน" ก็มีคีย์เวิร์ดที่แตกต่างกันไปในแต่ละพื้นที่:

จงเหวิน (Zhōngwén): ภาษาจีนในภาพรวม (นิยมใช้ในจีนแผ่นดินใหญ่)
กั๋วยวี่ (Guóyǔ): "ภาษาแห่งชาติ" คำนี้ได้รับความนิยมอย่างมากใน ไต้หวัน
ฮวายวี่ (Huáyǔ): ภาษาของชาวจีน (นิยมใช้ในสิงคโปร์ มาเลเซีย และใช้สื่อสารระหว่างคนจีนทั่วโลก)
ตึ่งอ่วย (Teng-uē): ภาษาของคนจีน (ภาษาถิ่นแต้จิ๋ว) หมายถึงภาษาที่พวกเขาสื่อสารกันในครอบครัว

สรุป: เลือกใช้คำไหนให้เหมาะสม?

การเลือกใช้คำเรียกขึ้นอยู่กับว่าคุณกำลังสื่อสารกับใคร หากเป็นเรื่องสัญชาติให้ใช้ "จงกั๋วเหริน" หากเป็นเรื่องสายเลือดให้ใช้ "หัวเหริน" และถ้าคุณกำลังคุยกับอากงอาม่าในไทย คำว่า "ตึ่งนั้ง" จะสร้างความรู้สึกเป็นกันเองได้ดีที่สุด

คำจีนน่ารู้